بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) شهرستان دزفول

به گزارش واحد اطلاع رسانی بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود(عج) شهرستان دزفول؛حجج اسلام، قاضی امام جمعه دزفول ، بهجت‌پوراستاد حوزه و دانشگاه و مخدوم از اعضای مرکز پرسش‌های دینی قم از این نهاد دیدن کردند واز نزدیک با فعالیت‌های آن آشنا شدند. درپایان این بازدید حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالکریم بهجت‌پوردرمصاحبه با همکارما گفت: موضوع مهدویت امروز به عنوان یک چشم انداز بزرگ و نگاه آرمانی ملت ما مطرح است. انقلاب ما اگر به انقلاب حضرت بقیة الله‌الاعظم وصل نشود احساس می‌کنیم که حرکتی ابتر است. اگر ما به آن نتیجه نرسیم فکر می‌کنیم که به جایی نرسیده‌ایم، همین الان اگر بین انقلابیون این مسئله بپیچد که مثلا این انقلاب قبل از رسیدن به انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) طی دو دهه یا سه دهه آینده شکست خواهد خورد و طومار آن پیچیده خواهد شد، همین کافی است برای اینکه ما تا سه دهه دیگر دوام نیاوریم.
جامعه به امید زنده است. انقلاب ما به امیدی شروع کرد و آن اینکه متصل به حضرت مهدی (عج) شود و بتوانند این انقلاب و مردمی که این انقلاب را بنا کرده‌اند ممهدین انقلاب جهانی حضرت حجت شوند. اگر این اتفاق نیافتد ما سخت زیان دیده ایم.

تعبیری که قرآن در رابطه با پیغمبر دارد که :” إنا فتحنا لک فتحا مبینا لیغفر لک الله ما تقدم من ذنبک و ما تأخر ” و تعبیر جالبی است اگر پیغمبر پیروز نمی‌شد و فتح مکه و صلح حدیبیه و فرصت برای گسترش اسلام و مشروعیت‌یابی را به دست نمی‌آورد و آن فتح الفتوحی بود که بعد تمدن اسلامی را شکل داد همه زحماتی که ایشان ۱۳ سال در مکه و ۱۰ یا حدود ۸ سال تا زمان نزول این آیه در مدینه کشیده بودند همه‌اش هدر می‌رفت. همه سختی‌ها و مرارت‌هایی که مردم به تبع پیغمبر و با اعتماد به پیغمبر شروع کرده بودند از بین می رفت.

تصور من این است که آرزوی بزرگ همه ما رسیدن به این تمدنی است که برگرفته از مهدویت است و رساندن این نظام و این مردم به نقطه آغاز، حضور حضرت مهدی (عج) و حکومت مهدوی نقطه پایان نیست بلکه نقطه آغازی است برای حرکتی بزرگی که ما باید در جهان رقم بزنیم و حق این نعمت بزرگ هستی را ادا کنیم. آرزوی ما این است که این انقلاب را بتوانیم به آن نقطه نزدیک کرده و برسانیم.

مهدویت برای این است که ما هدف را گم نکنیم، خود و انقلابمان را دائما با این آرمانی که جلوی رویمان قرار گرفته تنظیم کنیم.

به هر حال می خواهم عرض کنم که طرح مسئله مهدویت، ترویج مسئله مهدویت، زنده نگه داشتن شعله مهدوی در دل و جان مردم انقلابی و نسل‌هایی که در انقلاب شکوهمند اسلامی رشد یافته و به کمال رسیده‌اند و دارند انقلاب را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کنند ضرورت تثبیت امید در دل این گروه از مردم و توجه دادن به هدف اصلی است. این یک ضرورت است ما می‌دانیم که شیطان بزرگترین آسیبی که به مخاطبین خود و به مردم می زند و به کسانی که تحت تأثیر او قرار می‌گیرند، همین است که کاری می‌کند که هدف را گم کنند. شیطان قسم خورده است که تا بندگان خالص نباشند کاری کند که این‌ها هدف را گم کنند “أغوی لأغوینهم أجمعین ” به معنای گمراهی مختصر نیست بلکه به معنای این است که کاری می‌کنم که هدف را گم کنند.

مهدویت برای این است که ما هدف را گم نکنیم، خود و انقلابمان را دائما با این آرمانی که جلوی رویمان قرار گرفته تنظیم کنیم. حرکت‌هایمان را در این جهت قرار دهیم ولو این که خود این نسل و کسانی که این بخش از انقلاب را راهبری یا همراهی می‌کنند به آن قله نرسند، اما همین که می‌دانند در آن مسیر دارند حرکت می‌کنند خوشحال هستند و اطمینان قلب دارند که راه را درست طی می‌کنند.

بنابراین فکر می‌کنم این تدبیر خوبی است که در شهر عزیز ما دزفول این بنیاد فاخر باشد و شعله حرکت انقلابی را و آن فانوس دریایی جهت دهنده به حرکت انقلاب را دائما در ذهن مردم روشن نگه دارند. بالاخره ما حرکت همه عناصری که در نظام ما نقش مدیریت دارند باید با یک عیار و معیاری بسنجیم. و عیار و معیار ما همین است که در مسیر مهدویت به طور شایسته حرکت کرده و بدانیم که این گام‌ها به طور معناداری ما را به آن اهداف بلند مهدوی نزدیک می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین بهجت‌پور در پاسخ به این پرسش که با توجه به آغاز سال جدید و تخصص حضرتعالی در تفسیر قرآن چه توصیه‌ای دارید برای جوانان عزیز در ارتباط با زمینه‌های ظهور و این که خودشان را آماده کنند برای ورود حضرت بقیةالله الاعظم (عج) پاسخ داد: نظام دینی ما یک نظام کاملا منسجم و حکیمانه است. نظام حکیمانه به این معناست که هریک از این ابعاد و شاخ و برگ‌های آن کاملا متصل به شاهراه‌ها و در نهایت به یک نقطه مرکزی می‌شود. مثلا رگ‌هایی که در وجود ماست، هیچ مویرگی نیست که بریده از شاهرگ‌ها باشد . هیچ شاهرگی نیست که به قطب مرکزی یعنی قلب تپنده متصل نباشد. کما اینکه در سلسله اعصاب هم همین طور است.
بنده معتقدم به اینکه بزرگترین ثمره ای که مکتب اهل بیت به ما یاد داده اند این است که به ما بفهمانند که هیچ گزاره‌ای در دین گزاره بی‌ربط با اهداف نیست. هیچ دستوری از دستور دین چه به شکل واجب، چه به شکل حرام، چه مستحب و چه مکروه؛ و یا هیچ معرفتی چه معرفت‌های کلان و چه معرفت‌های جزئی و ریز، هیچ کدام از این‌ها در هر یک منابع چه قرآن باشد و چه سنت پیغمبر و یا سنت اهل بیت اینها بی‌جهت مطرح نشده است و بی‌جهت بر سر راه ما قرار نگرفته است. این واقعیت دین ماست.

از عظمت‌های اسلام این است که به تعبیر مرحوم علامه طباطبایی عصاره و خلاصه دین در یک جمله ” لاإله إلا الله ” جمع می‌شود و پخش و توزیع دین چه آن قسمتی که در قرآن است و چه آن قسمتی که در سنت است شرح همین لاإله إلا الله است.

بنابراین کل این دستگاه می‌تواند ما را به مهدویت در نقطه اوج به خوبی وصل کند. اگر خدای ناخواسته ما از بین این‌ها گزینش کردیم و اولویت‌ها را رعایت نکردیم، چیزهایی را از متن تبدیل به حاشیه کرده و حاشیه‌ها را تبدیل به متن کردیم، اصل را فرع گرفته و فرع را اصل گرفتیم. بعضی از موارد را به عنوان اموری گرفتیم که می‌شود از آن صرف نظر کرد. مثلا می‌گوییم محبت اهل بیت را داشته باشیم کافی است. محبت خدارا داشته باش کافی است، جهت انقلابی‌گری را داشته باش کافی است. ظلم ستیز باش کافی است، محبت بین مؤمنین را داشته باش کافی است. نه اینطوری نیست، دین یک منظومه و یک مجموعه است با فرع و اصل و با همه شاخ برگ آن، این دین کامل است. بنده معتقدم که اگر بتوانیم به رشدی برسیم که کل این مجموعه را دریافت کرده و تلقی کنیم با همه اندام واره اش و بعد تلاش کنیم که کل دین را به شکل حکیمانه و بر اساس یک منطقی که متخذ از خود قرآن و سنت است عملی کنیم حتما به مهدویت متصل خواهیم شد.
توصیه به جوانان عزیز
توصیه بنده به جوانان عزیز و مخاطبین برنامه همین است، همه دین را با همه ساختارش و با همه ویژگی‌هایش عزیز بداریم و به آن معتقد باشیم و به آن اعتماد کنیم. حتی اگر بخش‌هایی از آن را نفهمیم و ندانیم. هزینه اش را بدهید” ألذین قالوا ربنا ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکة ” من اگر گفتم صاحبم خداست و صبر کردم نتیجه به همراه دارد و آرامش ناشی از دلداری ملک به دنبال خواهد داشت و الا اگر نگاهم بخشی بود، بددلی و بداخلاقی کردیم و به نام انقلابی‌گری بخشی از خودمان بخش دیگر را تضعیف کردیم، یا به نام نگاه‌های سنتی ایده پردازی‌های نو و بینش‌های نو و افق های نو را نبینیم. هر یک از این‌ها ضربه می‌زند.
به نظرم اگر بگویند بزرگترین امتحان این دوره چیست؟ باید بگویم بزرگترین امتحان این دوره باهم بودن است. همدیگر را یافتن و در کنار هم بودن و منسجم بودن است. دشمن شناس بودن و نه توهم دشمن، برادر را دشمن ندیدن است و دشمن را برادر ندیدن است.

تصور من این است اگر رفتار درست و در جای خود صورت گیرد و طبق فرمایش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ” أشداء علی الکفار رحماء بینهم ” … شدت در مقابل کافر که منافق معنادار و منافقی که واقعا بی‌اعتقاد به اعتقادات اسلامی است … اگر این را خوب بفهمیم و خدا را خوب بندگی کنیم ” تراهم رکعا سجدا یبتغون فضلا من الله و رضوانا ” آرزوهایشان و نیت‌هایشان جلب رضایت خداست و کسب قدرت و برتری نیست و حسادت سبقت گیری یکی بر دیگری نباشد. اگر بتوانیم جامعه‌ای این چنین بسازیم و جوانانی که اینگونه به امور می‌نگرند بسازیم، من بی‌تردید یقین دارم که به ظهور حضرت حجت بسیار نزدیک شده ایم.
چون در روایتی از خود حضرت است که می‌فرماید : مشکل ظهور ما شما هستید اگر شما وظیفه خود را به خوبی انجام دهید رسیدن به ما و ظهور ما و فرج ما کار سختی نیست.
مشکل امروز ما، ما هستیم ما باید آسیب‌شناسی کرده و مراقبت نماییم، ما باید خود را و خودی هایمان را قدر بدانیم و داشته‌هایمان را قدر بدانیم و نسبت به هم بی‌مهر نباشیم و بداخلاقی نداشته باشیم و نسبت به هم کم لطفی نکنیم. اگر این اتفاق بیافتد تا آستانه ظهور فاصله‌ای نیست.